Bu yazıyı yazıyorum çünkü bu yazıyı yazma ihtiyacı hissediyorum. Uzun süredir blogda bir şeyler yazmıyordum ve internette boş boş takılıyordum ama bir durum buna daha fazla katlanamamama neden oldu: insanların yazım kurallarını hiç ama hiç ciddiye almamaları. Biliyorum, çoğu kişi için önemli değil ve bu yazıyı okuyanların bir kısmının “Sen de iyice abarttın. İnternette de mi mükemmel yazacağız yani?” dediğinden eminim ama ben açıkçası yazım hatası dolu bir yazıyı okuyamıyorum. Bu konuda ciddiyim. Bazen bütün hataları tek tek bulup düzeltesim ve yazarın sahibine söyleyesim geliyor. Aslında her zaman… Ancak genelde insanların bu konuyu ciddiye alanları “troll” olarak nitelendirmelerinden ve söylesem de bir yararı olmayacağını bildiğimden bu düşüncelerimi belirtmiyorum ama gerçekten hatalardan dolayı çoğu zaman okuduğumu anlamıyorum.

Bol bol yazım hataları yapan insanlar genelde forumlarda, bloglarda ya da herhangi bir yerde yazım kurallarına dikkat eden ve başkalarının da buna dikkat etmesini isteyenleri “Buzz Killer”, “Troll” ya da en basitinden “Grammar Nazi” olarak görüyorlar. Bahsedilen dilin ne olduğu hiç ama hiç önemli değil. Çok da iyi olmasa da belirli bir seviyede İngilizcem var ve İngilizce yazım hataları da beni çok rahatsız ediyor mesela. Ana dilim değil, ben de konuşurken bir sürü hata yapıyorum ama ana dili İngilizce olan insanların çıkıp da her sözcüğü kısaltmak için girdikleri bu durum canımı sıkıyor. Peki ya Türkçe? Bunu sormaya bile gerek yok. Artık ülkenin neredeyse %75′inden umudumu kesmiş durumdayım. Cidden bu ülkede “mi”nin ve “şey”in her zaman ayrı yazılması gerektiğini ya da “da” ve “ki” nin ne zaman ayrı ne zaman bitişik yazılması gerektiğini bilen insan kalmadı mı? En son ne zaman “Bizimle çalışmak ister misiniz?” yazısını doğru bir şekilde gördüğümü hatırlamıyorum hatta bugüne kadar gördüğümden bile emin değilim. Bu kadar mu zor? Anlamıyorum gerçekten. Çoğunluk “de” ekini de bağlacını da birleşik yazıyor. Daha da sinir bozucu bir durumsa bazılarının bağlacı bitişik eki işe ayrı yazmaları. Nasıl oluyor da tam tersi anlanabiliyor bu durum hiç akıl erdiremiyorum. Bazı insanlar sanırım her zaman yanlış olanı yapmaya programlanmışlar, İngilizcedeki “doing” sözüğünü yazıldığı gibi “o” ile okumasına karşın “so”yu “su” olarak okuyan ilkokuldaki sınıf arkadaşlarım gibi. Tanrıya şükür yıllardır öyle birine denk gelmedim…

Ya doğrusunu bilmeyenler ne yapacak? Açıkçası ben bu hataları yapan çoğu kişinin doğrusunu bildiklerinden ya da en azından birilerinin zamanında onlara öğretmeye çalıştığından eminim. Ben de çok fazla hata yapıyorum konuşurken ve bunun farkındayım. Kimse mükemmellik aramıyor sadece biraz özen gösterilsin istiyorum.

Yazıma en çok yapılan ve en çok sinirimi bozan yanlışlardan devam etmek istiyorum. İlk önce İngilizce ile başlayalım ki Türkçe’ye bol yer kalsın. Ne de olsa söyleyecek çok şeyim yok…

İngilizce

* Cümleye küçük harfle başlamak, özel adları, I sözcüğünü küçük harfle yazmak… Aynı durum Türkçe’de de geçerli ve biliyorum yazdığım her cümlenin büyük harfle başlayıp noktalama işaretleriyle bitmesi çoğu kişinin canını sıkıyor ama bence önemli bir durum ve kimseyi büyük harf kullanmak loser konumuna getirmez.

* Büyük harf demişken… Lütfen bütün cümleyi büyük harfle yazmayın, çok sinir bozucu oluyor.

* Noktalama işaretleri kullanın lütfen, böylece cümle daha anlaşılır oluyor ama ayrıca “İşte ben buyum.!” örneğinde olduğu gibi “nokta ve ünlem işareti” kullanmayın. Amacı ne bilmiyorum ama kesinlikle benim sinirimi bozuyor ve bunu yapanları “asi”, “cool” ya da “sert” göstermeyeceğinden eminim.

* “You’re” ile “Your” aynı şey değildir. Tamam bunu söyleyene grammar nazi dışında bir şey denildiğini sanmıyorum ama önemli bir ayrıntı bence.

* Sayılarla yazıları bir arada ve özellikle 4′ü for, 2′yi to, 8′i ate için kullanmayın. Diğer örnekleri ise h8, 2mro,gr8, be4…

* Şu text language denilen şey toptan kaldırılmalı bence. You are yerine ur, why yerine y see yerine c…

* Diğer genelde “internet meme”i sayılan kısaltmalar: lol (laugh out loud), lmao (laugh my ass off), lulz, tl; dr (too long; didn’t read)…

* Sözcüğün bütün ünlülerini çıkarark yapılan kısaltmalar

Şimdi lol demezsek nasıl güleceğiz diye düşünenler vardır (tam da her şeye bir kılıf uydurmaya çalışan din adamları gibi konuştum ama neyse…) ben açıkçası bu konuda emocticon kullanmayı yeğlerim. Evet, garip gelebilir ama emocticon kullanmaya karşı değilim bence gayet kullanışlılar. Direkt olarak “haha” diyenler var ki mantıksal açıdan doğrudur ama ben açıkçası korkutucu buluyorum…

Türkçe

* Büyük harfle başlama, gerektiğinde yine büyük harf kullanma ve cümlenin sonuna gerekli noktalama işareti koyma

* Sözcükleri yok yere kısaltmak. En basit örneği “slm”. Artık internetle yeni tanışan küçük çocuklar dışında kullanan yok sanırım ama yine de belirteyim. Umarım bir daha böyle garip kısaltmalar görmeyiz…

* İlginç harfler kullanmak… İspanyolca konuşmayacaksanız ñ, è, à; Almanca konuşmayacaksanız ä ve ß kullanmanın ne anlamı var? Yabancı dil öğrenmeyi sonuna kadar destekliyorum ama çift s olarak okunan beta benzeri bir harfi “B” yerine kullanmanın mantığı nedir?

* Tamam, onları sadece kendini bir şey sanan gençlik kullanıyor diyeceksiniz ve haklısınız da ama bugüne kadar düşünüp durdum cümle içerisinde “l” harfini büyük yazmanın olayını anlamadım. Yukarıdaki madde ile birleşince korkunç duruyor, dile özen gösteren biri için resmen işkence…

* Gerçekten bir gün elime fırsat geçerse “de” bağlacı ve “-de” eki hakkında devasa bir bilgilendirme kampanyası düzenleyeceğim. Koca Türkiye’de nasıl yazıldığını bilmeyen kalmadı mı? Ufak bir açıklayama gireyim hemen:

“-de” eki hâl eklerinden biridir ve bir yerde bulunma belirtir ve diğer hâl eklerini birleşik yazanlar bunda niye zorlanmaktadırlar anlayamıyorum.

“de” bağlacı ise “Dahi anlamındaki de ayrı yazılır”dan hatırlanacağı üzere dahi anlamındadır ya da bana daha basit gelen haliyle bir durumun, bir objenin ya da olayın birden çok olduğunu hatırlatır. Örneğin “Ben de geldim.” cümlesinde cümleyi söyeleyen kişi gelmiştir ancak başka birileri de gelmiştir yani gelen birden çok kişi vardır. “Yeni taşındığım eve yeni bir buzdolabı da aldım” cümlesindeki kişi evine başka bir eşya daha almıştır.

Bu ikisi nasıl karıştırılmayacak? İlk olarak aralarında en ufak anlam benzerliği olmadığı için anlamak çok kolaydır. Ama en kolay yolunu söylemek gerekirse bütün öğretmenlerin söylediği şeyi tekrarlayacağım ben de. Cümlede “de” kapatılır, eğer anlamda bozulma yoksa bağlaçtır ayrı yazılır varsa ektir bitişik yazılır.

*”Ki”nin de ne zaman ayrı ne zaman bitişik yazılacağı aynı yöntemle anlaşılabilir.

* Noktalama işaretlerinden sonra boşluk bırakmak… Bu konuyu kimsenin ciddiye almadığından eminim ama bunun yüzünden çoğu yazıyı anlamakta güçlük çekiyorum.

* “w, q ve x” harflerini yok yere kullanmak. Bu harfler içinde en göze batanı w’dur bence. Hala kullanan yoktur diyordum aynı “slm” için düşündüğüm gibi ancak bugün bir yerde kullananı gördüm. Korkunç duruyor açıkçası özellikle de “eweeet xD” şeklinde kullanılırsa. Yaşla mı ilgili bilmiyorum da bu direkt bebeklik oluyor yani.

* “Bizimle çalışmak istermisiniz?” Bu yazıyı görmekten açıkçası bıktım. “Mı” ne olursa olsun ayrı yazılıyor, hatırlamak o kadar da zor olmasa gerek…

* Şey yine her zaman ayrı yazılmasına karşın kimsenin ciddiye almadığı sözcüklerden biri. İnsanları geçtim afişlerde, reklamlarda ve IKEA’nın “Evinizin her şeyi” sloganında da yanlış yazılıyor bu sözcük.

Biliyorum daha bir sürü hata var ama bence en önemli olanlar bunlar. Gördüğünüz üzere yazım kurallarına uymak o kadar da zor değil…

Umarım bir gün herkes yazım kurallarına dikkat eder ve mutlu bir şekilde yazıları okuyabiliriz…